{"id":2317,"date":"2024-12-29T17:54:57","date_gmt":"2024-12-29T15:54:57","guid":{"rendered":"https:\/\/duivenstraat.nl\/?p=2317"},"modified":"2024-12-29T17:59:02","modified_gmt":"2024-12-29T15:59:02","slug":"ed-alstrom-flee-though-non-pursue","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/duivenstraat.nl\/index.php\/2024\/12\/29\/ed-alstrom-flee-though-non-pursue\/","title":{"rendered":"Ed Alstrom – Flee Though Non Pursue"},"content":{"rendered":"\n

Hij noemt zichzelf een \u2018rondreizende muzikant en specialist in muzikale rampenbestrijding\u2019. Hij heeft opgetreden met onder meer Chuck Berry, Leonard Bernstein, Bette Midler, Herbie Hancock, Steely Dan en, ja, zelfs de New York Yankees, waar hij regeert als weekendorganist van het stadion.<\/p>\n\n\n\n

Hij is Ed Alstrom<\/a><\/em><\/strong>, een ervaren muzikant, zanger en songwriter met onge\u00ebvenaarde vaardigheden op het orgel, en niet toevallig op vele andere instrumenten. Op zijn nieuwste release, Flee Though None Pursue, verzorgt Alstrom behendig lead- en achtergrondzang, Hammond\/Farfisa\/pijporgels, piano, Fender Rhodes, clavinet, synthesizers, gitaren, bas, mandoline, melodica, altsax, accordeon, theremin en percussie , ze passen allemaal in zijn originele muziekstijl, met een gevarieerde groep getalenteerde muzikanten. Hij zal de North Jersey Blues Society vertegenwoordigen in de Solo\/Duo-competitie tijdens de International Blues Challenge in Memphis in januari.<\/p>\n\n\n\n

Het album is ook gevuld met de humor en wijsheid van Alstroms meesterlijke songwriting, met een vaak buitenaardse lyriek gewijd aan zijn welsprekende verhalen in de achttien originele nummers. De titeluitsnede illustreert dat interne en externe dilemma: \u201cSo i remain marooned with this insanely troubled mind \/ And try to map a future while I run from what’s behind \/ But what’s behind me is not there, so what is there left for me to do? \/ Face eternity uncertain and keep fleeing though none pursue.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Andere thema’s komen naar voren als een vraag in de levendige opener ‘Be Nice’, waarbij Alstrom vraagt: \u201cI wonder what it might be like \/ If folks would just be nice.\u201d Als reactie op Little Milton’s klassieker ‘The Blues Is Alright’ neemt Alstrom een \u200b\u200bmeer introspectieve kijk met het orgelgestuurde ‘The Blues Ain’t All Right’ \u2013 \u201cNobody’s blues are unimportant \/ Nobody’s misery is trite \/ Nobody\u2019s served right by sufferin\u2019 – and the blues ain\u2019t never all right.\u201d Een snijdende slidegitaar benadrukt de melancholische stem van een diepe \u2018Slow Blues\u2019 \u2013 \u201cMisery has found you – and you just can\u2019t be free \/ Until you hear these slow slow blues, and then you\u2019re in mighty good company.\u201d<\/p>\n\n\n\n

De springerige shuffle van \u2018The Truth\u2019 dient als contrapunt voor de boodschap ervan: \u201cOn the road to truth you take, there\u2019s only two mistakes: don\u2019t go all the way or don\u2019t even start.\u201d Het hypnotiserende ritme van \u201cSick\u201d doet denken aan het klassieke Doc Pomus-nummer \u201cLonely Avenue\u201d van Ray Charles, maar voegt daar zijn eigen lyrische kracht aan toe: \u201cSick of livin\u2019 and dyin\u2019 all at the same time \/ Sick of tryin\u2019 \/ Sick of cryin\u2019 \/ Sick of this saga that\u2019s nobody\u2019s drag but mine.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\u201cAlways Near\u201d is een prachtig, melodieus liefdeslied met jazzy boventonen en tekst van Kay Murcer: \u201cHold my memory, make some new ones, take me on where you go.\u201d \u201cThe Record People\u201d is een beetje honky-tonk-piano achter een grillige klacht over de muziekbusiness: \u201cThe record people came tonight; they came to dig my grave.\u201d Het uptempo \u201cSometimes\u201d zweeft mee, gevolgd door de geestige versie van \u201cScrewed\u201d \u2013 \u201cBein\u2019 a fool\u2019s too expensive – I\u2019m gonna stop gettin\u2019 screwed.\u201d Er komt een beetje optimisme naar voren in de slimme woordspeling van \u2018H-O-P-E-L-E-S-S\u2019 \u2013 \u201cGonna rise up from the depths and gonna grab that big brass ring.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Het gemakkelijk swingende \u2018Great Notch\u2019 beschrijft een favoriete drinkplaats waar je kunt decomprimeren of gewoon losbandig kunt zijn. Dan komt ‘Fruitcake’ binnen met een piano uit New Orleans, opgedragen aan een gekke vriendin. \u2018Yours Is a Place\u2019 is een delicaat liefdeslied: \u201cI long to live my lifetimes at your place.\u201d Meer onstuimige piano leidt naar \u2018Succes\u2019, wat helaas gewoon niet kan worden bereikt. The \u2018Crossfire\u2019 of love is een bitterzoete ode aan verloren romantiek. \u201cI Drunk You Drive\u201d rockt hard met de boodschap van de titel. Hoe dichtbij is “Don’t Cry at My Funeral”, een spiritueel opbeurende afsluiting van een album dat overloopt met doordachte teksten: \u201cDon\u2019t cry for me, I\u2019m happy, I\u2019m free \/ And I won\u2019t be cryin\u2019 for you.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Met Flee While None Pursue heeft Ed Alstrom een \u200b\u200bmagische lyrische reis gecre\u00eberd met levendige, fantasierijke verhalen die je meeslepen met zijn woord tovenarij en je meenemen op zijn instrumentale genialiteit. U wordt hierbij uitgenodigd voor de vreugdevolle rit. – Jim White (een voormalig muziekrecensent voor de Pittsburgh Post-Gazette en schrijft nu voor de Blues Roadhouse)<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Tracklisting<\/strong>:
01 Be Nice! (4:21)
02 Blues Ain’t Alright (3:36)
03 Slow Blues (4:24)
04 Flee Though None Pursue (6:45)
05 The Truth (4:12)
06 Sick (3:41)
07 Always Near (3:23)
08 The Record People (4:13)
09 Sometimes (2:50)
10 Screwed (6:02)
11 H-O-P-E-L-E-S-S (4:01)
12 Great Notch (4:16)
13 Fruitcake (4:01)
14 Yours Is A Place (4:17)
15 Success (Was Not To Be Had) (4:08)
16 Crossfire Of Love (4:45)
17 I Drunk, You Drive (2:43)
18 Don’t Cry At My Funeral (5:38)<\/p>\n\n\n\n

\n