Elk jaar op 3 mei staat de wereld stil bij de Internationale Dag van de Persvrijheid. Deze dag werd in 1993 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties uitgeroepen om het fundamentele belang van een vrije en onafhankelijke pers te onderstrepen. De datum verwijst naar de Verklaring van Windhoek (1991), een historisch document waarin Afrikaanse journalisten pleitten voor mediapluralisme.
De pers wordt vaak de “waakhond van de democratie” genoemd. Journalisten controleren de macht, leggen corruptie bloot en geven een stem aan de stemlozen. Zonder vrije nieuwsgaring kunnen burgers geen geïnformeerde keuzes maken, wat de basis van een gezonde rechtsstaat ondermijnt.
Helaas is deze vrijheid wereldwijd onder druk komen te staan. Journalisten worden steeds vaker geconfronteerd met censuur, desinformatie, fysiek geweld en onterechte gevangenschap. De Dag van de Persvrijheid is daarom ook een moment van herdenking voor mediawerkers die tijdens hun werk het leven lieten.
Elk jaar reikt UNESCO de Guillermo Cano World Press Freedom Prize uit aan personen of organisaties die een uitzonderlijke bijdrage hebben geleverd aan de verdediging van de persvrijheid.
In een tijd van digitale surveillance en “fake news” is de roep om feitelijke waarheid urgenter dan ooit. Het is een krachtige herinnering dat informatie een publiek goed is dat actieve bescherming verdient.
Playlist:
- Elske Dewall – Cheap Perfume (Knuffelplaat 597)
- Angélique Kidjo & Soweto Gospel Choir – Sunlight To My Soul
- Thirza Athalja – Words Of Magic (2025)
- Pete Seeger – Where Have All The Flowers Gone (1955)
- Reo Speedwagon – Keep On Loving You
- Beth Hart – Mean Ole Man Of Mine (2026)
- J M Baccus – Zeven Gedichten
- Diana Krall & Paul Mccartney – My One And Only Love
- Mobius Loop – Governed Mind (Live)
- Patsy Montana – I Wanna Be A Cowboy S Sweetheart (1937)
- Dalida – Buenas Noches Mi Amor (1957)
- Mariaa Siga – Senegal
- Tefo Mahola – Mollo, The Fire